ŻYWNOŚĆ. Nauka. Technologia. Jakość, 2006, 2 (47) Supl., 124  - 134

MONIKA KOSMALA, KRZYSZTOF KOŁODZIEJCZYK

PROCYJANIDYNY NAJPOPULARNIEJSZYCH W POLSCE DESEROWYCH ODMIAN JABŁEK

S t r e s z c z e n i e

W etanolowych ekstraktach 7 deserowych odmian jabłek (Jonagold, Cortland, Lobo, Idared, Gloster, Champion, Elstar) oznaczono zawartość głównych flawan-3-oli jabłek: epikatechiny, procyjanidyn: B1, B2, C i procyjanidyn oligomerycznych. Oznaczenia wykonano metodą RP-HPLC. Przeprowadzono również oznaczenia spektrofotometryczne sumy zawartości: polifenoli metodą Folina-Ciocalteau’a oraz sumy zawartości procyjanidyn metodą testu wanilinowego.

Ogólna zawartość procyjanidyn w miąższu jabłek wyniosła od 258 do 631 mg/kg (HPLC) w tym: epikatechina 33–172 mg/kg, procyjanidyna B1 4–47 mg/kg, procyjanidyna B2 64–166 mg/kg, procyjanidyna C 5–73 mg/kg i procyjanidyny oligomeryczne 108–172 mg/kg. W miąższu suma polifenoli wyniosła od 407 do 643 mg/kg.

Skórka jabłek zawierała ogółem procyjanidyn od 701 do 1445 mg/kg, w tym: epikatechina 156–400 mg/kg, procyjanidyna B1 14–74 mg/kg, procyjanidyna B2 185–369 mg/kg, procyjanidyna C 97–213 mg/kg i procyjanidyny oligomeryczne 211–459 mg/kg. Suma polifenoli zawartych w skórce wyniosła od 1573 do 2850 mg/kg. Jabłka odmiany Elstar scharakteryzowano jako najbogatsze w procyjanidyny, zarówno w miąższu, jak i w skórce. Wykazano, że skórka bogatsza jest w procyjanidyny w porównaniu z miąższem. Wykazano dobrą korelację między wynikami otrzymanymi metodą testu wanilinowego i metodą HPLC do oznaczania procyjanidyn w miąższu i jadalnych częściach jabłek.

Słowa kluczowe: procyjanidyny, jabłka, HPLC, test wanilinowy